gegli

دلکده

هر چه می خواهد دل تنگت بگو

× علیرضا انصاری
×

آدرس وبلاگ من

akvariume.gegli.com

آدرس صفحه گوهردشت من

gegli.com/akvariume

باید از اینجا رفت

باید از اینجا رفت ،
 نه فقط از اینجا ؛
-که ازین رفتن بی حرکت و از هرچه سکون باید رفت-
حرفم از رفتن از "اینجا" نیست ،
                         هرکجا "اینجا" نیست .
آنچه اینجا به میان است ،
                               ز درون پیدا نیست !
رفتن از قالب عشق و رفتن از شط عبور ؛
                     گرازین دو بتوانی رفتن ، رفتنت معنا نیست !
   * * *
صحبتم رفتن از هجرت بی معرفتی است ،
                     به درون باید رفت ، شاید ؛
                                  -از درون باید رفت !
من که خود گفته خود نابلدم پس چه کنم ؟
"رفتن" من به کجاست ؟
 : - اینکه "این" بودم و "آن" یک بشوم ؟!
   - اینکه سرمایه عمرم برود تا بروم ؟!
   - اینکه "افسانه" رفتن بشود همره من تا بروم ؟!
   - یا که اصلا بگذارید ، بگویم که دلم خواست کجاها بروم ...
             (شاید این خواستنم خواست که آخر بروم !؟)
   * * *
: من به یک دهکده در دورترین نقطه دور ،
  ته آن جاده که از روز ازل ، اول بود !
  [پیش دهقان صبور ،
                   مردی از جنس غرور ،
   که دل غمزده اش گهگاهی ،
                   میکند یاد ز ایام سرور ،
  و درین بی مهری دلش از هرچه بلاخیزی دور]
  و درآن دهکده یک کلبه کوچک ، پر نور ،
                                  پر از احساس ، ز شور ،
 من به آن کلبه می اندیشم هنگام عبور ،
          به گواهی دلم ، یک نفر آنجا هست ،
                                             پر از "اشعار شعور".
   * * *
 حال این شعر ز چیست ؟
 شور شاعر ز کجاست ؟
 اصلا آن شاعر کیست ؟
 نسبتم با او چیست ؟
 یا دگر ...
 
 - ناگهان یک آوا ، میرسد از نزدیک :
                                   " تو چه خواهی گفتن ؟!
                                     سر صحبت با کیست ؟!
                                      اهل "رفتن" هستی ؟!
                                      دیگر "افسانه" ز چیست ؟!"-
 مثل اینکه ناگاه ،
 میخوری سیلی محکم از باد ،
 من به خود می آیم ! ..؟..!
 بین "افسانه" و "شعر" و "رفتن" ؛ 
                          چون پری آویزان !
                          برگ زردی ریزان !
 که نسیم سردی ، که نه بالا ببرد ، نه زمینش بزند ؛
                                     ماندم و ماندن من طول کشید ..
 ولی انگار ازین فاصله میترسم من !
                                      - دوقدم مانده به خاک ، 
                                      - سالها تا افلاک ...
 ؛ این یکی میدانم ،
            دوقدم تا به عقب رفتن را راهی نیست !
            (بارها تجربه کردم ، هنری در آن نیست !!)
 پس به وجدان شعورم گویم :
                            ["شعر" از آن تو هست ،
                               تا که "افسانه" تو زنده شود ؛
                                                     با "رفتن"!]
   * * *
  میروم تا که به افلاک سلامی بکنم ،
  من در افلاک "خود"م را بینم ،
  (بین جمع خودمان میماند ؟؟؟)
                      "خودآ" را بینم ...
           بروم پس بروم زود ،
                                            .."خودآ" آنجائی ؟؟؟
   * * *
  گر به افلاک رسم ، خواهم خواند
                       همه را خواهم خواند
             آری ، آری ، "شعر" هم خواهم خواند
             چونکه او بامن ماند ، تا مرا اینجا راند ...
   * * *
  "شعر" یعنی :
                     به احساس خدائی "رفتن"
  "رفتن" اینک یعنی :
                     به "خود" آغشته شدن ،
                     به زمان و به مکان طعنه زدن ،
                     به دهان مهر زدن ، به درون نعره زدن. 
   "رفتن" اکنون یعنی :
                     قافیه باختن و دربدری !
     پس به امید خدا ،

                               من رفتم...
برگرفته از وبلاگ سرسپرده2
 

چهارشنبه 1 اسفند 1391 - 2:19:20 PM

ورود مرا به خاطر بسپار
عضویت در گوهردشت
نظر ها

http://eshghuolane.gegli.com

ارسال پيام

پنجشنبه 2 اسفند 1391   6:29:07 PM

Likes 2

http://eshghuolane.gegli.com

ارسال پيام

پنجشنبه 2 اسفند 1391   6:24:56 PM

Likes 2

چه زبیا خالقی دارم..

چه بخشنده خدای عاشقی دارم..

 

که میخواند مرا با آنکه میداندگنه کارم..

 

اگر رخ بربتابانم,دوباره مینشیندسرراهم..

دلم رامی رباید با طنین گرم وزیبایش

که در قاموس پاک کبریایی,قهر,نازیباست

چه زیبا عاشقی را دوست می دارم

دلم گرم است,می دانم که می داند بدون لطف او تنهای تنهایم

خدای من,خدایی خوب می داند

ومی داند که سائل را نباید دست خالی راند

چه ترس از ظلمت شبها به هنگامی که می گوید

عزیزم حاجتی داری اگر,اینک بخوان مارا

که من حاجت روا کردن برای بنده ام را دوست دارم..

http://imanzapata.gegli.com

ارسال پيام

پنجشنبه 2 اسفند 1391   1:29:39 PM

Likes 1

ali

aliakvariume

http://akvariume.gegli.com

ارسال پيام

چهارشنبه 1 اسفند 1391   11:53:10 PM

Likes 2

ممنون از اینکه مرا همراهی می کنید

ســپاس و حـمـد بي‌حد است خدا را    كــه از كـــتم عــدم آورد مـــا را
خداوندي كه وحدت پــايه‌ي او است    زمــــين و آسمان در سايه‌ي او است
بــسيطي خــارج از تـركـيب و پيوند   محــيـطي پـاك از هــمـتا و مــانند
چــسان ايـن بــنده حمـدش را نمايد؟    كه بـر هــر حـمد، حـمـدي لازم آيد
   به پيش آن كه بي‌پيوند و خـويش است        هرآن را معرفت بيش است پيش است
 

http://imanzapata.gegli.com

ارسال پيام

چهارشنبه 1 اسفند 1391   6:17:16 PM

آخرین مطالب


باید بفهمد عاشقم


تو


شعر فراق


مدعیان رفاقت ، هر کدام تا نقطه ای همراهند


خواب


دیوونه خونه


حکایت من


میترسم از ادم ها


میروم آنجایی ...


زندگی


نمایش سایر مطالب قبلی
آمار وبلاگ

138902 بازدید

71 بازدید امروز

29 بازدید دیروز

344 بازدید یک هفته گذشته

Powered by gegli.com

آخرين وبلاگهاي بروز شده

Rss Feed

Advertisements

این وبلاگ به وسیله شبکه اجتماعی نخبگان گوهردشت (گگلی) ایجاد شده است

برای ااطلاعات بیشتر و عضویت در اولین شبکه اجتماعی ایران اینجا را کلیک کنید

ورود به گوهردشت